به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ چند روز قبل و پس از پایان همکاری با ریکاردو ساپینتو مربی جنجالی پرتغالی، سهراب بختیاری‌زاده به‌عنوان یک استقلالی اصیل و باسابقه که تجربه نشست روی نیمکت استقلال را دارد؛ به‌عنوان سرمربی آبی‌های پایتخت را برعهده گرفت.

این یک تصمیم منطقی و اصولی از سوی علی تاجرنیا نماینده تام الاختیار هلدینگ در باشگاه بود. او که به‌عنوان رئیس هیات مدیره و سرپرستی مدیرعاملی مسئولیت امور باشگاه را در اختیار دارد؛ تصمیمی منطقی برای نیمکت این تیم پرافتخار گرفت. تاجرنیا به جای تکرار بازی اسم و فامیل با گزینه های ریز و درشت خارجی و بده و بستان با ایجنت ها، یکی از معدودترین تصمیمات خود در مسند مدیریت استقلال را اتخاذ کرد و به سراغ گزینه ای رفت که در فصل گذشته امتحان خود را پس داده؛ هر چند سهل و ممتنع.

این نقشه راه منطقی به نظر باید به عنوان یک سرمشق در استقلال جا بیفتد و در همه امور به آن اقتدا شود. استقلال مدتهاست مدیرعامل ندارد و برای انتخاب گزینه مدتهاست سرگردان است. علی تاجرنیا با یک دست، دو هندوانه برداشته و همین به تیم آسیب بزند.

حالا نوبت به انتخاب مدیرعامل رسیده و انتظار می‌رود به ماه‌ها بلاتکلیفی در این خصوص پایان داده شود. در این ایام، نام‌هایی مطرح شده که سبقه خوبی در مدیریت باشگاه استقلال نداشته و یا در باشگاه‌ها و ارگان‌های دیگر نیز کارنامه قابل دفاعی نداشتند.

اما اگر کمی نگاه دقیق و منصفانه داشته باشیم، مدیران جوان استقلالی نیز هستند که هم در این باشگاه بزرگ بوده‌اند و در باشگاه‌های دیگر نیز موفق بودند. مدیران جوان و سالمی که می‌توانند با توانایی مدیریتی، ارتباطات گسترده، تعصب استقلالی و افراد سالم و توانمندی که کنار خود دارند، بهترین انتخاب باشند. مدیرانی که با سبقه استقلالی در لیگ برتر تجارب مثبتی را داشته  و کارنامه مقبولی داشته اند و می توانند در استقلال منشا اثر باشند.

253 258