تسهیلات میلیاردی مکانیزاسیون کشاورزی در فارس؛ آمارها چه میگویند؟
به گزارش خبرآنلاین، تسهیلات مکانیزاسیون نقش قابل توجهی در گسترش استفاده از روشهای نوین کشت بهویژه در مزارع گندم آبی استان فارس دارد و موجب میشود بخشی از اراضی زیر کشت به شیوههای مکانیزهتری مدیریت شوند.
پرداخت ۴هزار و ۴۹۰ میلیارد ریال تسهیلات خط اعتباری مکانیزاسیون در فارس
بر همین اساس رئیس اداره امور فناوری های مکانیزه سازمان جهاد کشاورزی فارس امروز از پرداخت تسهیلات خط اعتباری مکانیزاسیون به مبلغ چهار هزار و ۴۹۰ میلیارد ریال در این استان خبر داده و گفته که تسهیلات مذکور امسال از محل خط اعتباری مکانیزاسیون با هدف تجهیز ناوگان مکانیزاسیون استان فارس به خرید انواع ماشینها و ادوات دنبال بند در زیر بخشهای مختلف کشاورزی و با عاملیت بانک کشاورزی پرداخت شد.
مریم لطفعلیان همچنین اعلام کرد که استان فارس رتبه اول مبلغ جذب این تسهیلات در کشور را به خود اختصاص داده است.
رئیس اداره امور فناوری های مکانیزه سازمان جهاد کشاورزی فارس از ارتقا درجه مکانیزاسیون کاشت گندم آبی در سطح استان فارس خبر داد و گفت با بهرهگیری از انواع کارنده های ویژه غلات، درجه مکانیزاسیون کاشت گندم آبی به ۸۴.۲ درصد ارتقا یافت.
لطفعلیان به بیان مزایای ارتقا درجه مکانیزاسیون کاشت گندم پرداخت و یادآور شد: استفاده از کارندههای مناسب با اقلیم و شرایط خاک هر منطقه، کاهش مصرف بذر به میزان حداقل ۱۵۰ کیلوگرم را به دنبال دارد که علاوه بر کاهش هزینههای تولید، افزایش عملکرد و افزایش بهره وری را شامل خواهد شد.
به گفته رئیس اداره امور فناوری های مکانیزه سازمان جهاد کشاورزی استان فارس در سال جاری بالغ بر ۸۰ هزار هکتار از مزارع استان به شیوه کفکاری و بیش از ۴۵ هزار هکتار از مزارع به روش کشت روی پشتههای عریض و بلند کشت شدهاند.
مجموع آمار ارائهشده نشان میدهد توسعه مکانیزاسیون کشاورزی همچنان یکی از محورهای اصلی برنامههای جهاد کشاورزی استان فارس است و افزایش سطح استفاده از روشهای نوین کشت بهویژه در گندم آبی، مورد توجه قرار دارد.
اما با وجود ارائه آمار کلی از میزان تسهیلات پرداختشده شفافیت اطلاعات با کاستیهایی همراه است؛ در واقع مشخص نیست چه تعداد ماشینآلات و ادوات کشاورزی از محل این تسهیلات تأمین شده و سهم هر زیربخش یا هر منطقه از استان فارس چه میزان بوده است.
بدون شک اثرگذاری واقعی این تسهیلات در بهبود عملکرد، کاهش هزینههای تولید و افزایش بهرهوری زمانی بهطور دقیق قابل ارزیابی خواهد بود که نتایج عملی آن در سطح مزارع و در بلندمدت مورد پایش و بررسی قرار گیرد.
با این وجود این نوع اقدامات برای دست یافتن به نتایج بهتر نیاز به استمرار دارد و استمرار این روند نیازمند برنامهریزی دقیقتر، نظارت مؤثر بر نحوه تخصیص تسهیلات و توجه همزمان به شرایط اقتصادی و توان مالی کشاورزان است.