ارتقا بهرهوری بدون «مشارکت دادن کارگران در تصمیمگیری» بیمعنی است
به گزارش خبرنگار مهر، امروز پاشنه آشیل حوزههای مختلف اقتصادی کشور موضوع بهرهوری است. ضریب نفوذ دانش، فناوری، دانش بنیانها، خلاقیت و… از عوامل افرایش بهرهوری بوده که خلأ آن سبب ناترازی در بخشهای زیادی از حوزههای اجرایی، تولیدی و خدماتی شده است.
بهرهوری پایین در تولید سرمایههای مادی و غیرمادی را به یغما برده و سالانه مشکلات را در مدیریت فضای کاری کشور افزون میکند.
بهرهوری بدون مشارکت شدنی نیست
سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران در خصوص افزایش بهرهوری در حوزه کار و کارگری به موضوع الگوی مشارکت اشاره کرد و به خبرنگار مهر گفت: افزایش انگیزه و مالکیت حسی اینکه کارگران در تصمیمگیری شرکت داده شود، موجب میشود احساس کند کار مربوط به خودش بوده در نتیجه اشتیاق بیشتر برای انجام کار با کیفیت و افزایش راندمان در فعالیتش خواهد داشت.
وی افزود: استفاده از دانش عملی و تجربه کارگران بسیار در افزایش بهرهوری مؤثر بوده زیرا کارگران اغلب بهترین شناخت را از فرآیندها، مشکلات و راهحلهای عملی دارند. به طور قطع، مشارکت آنها مساوی با بهبود فرآیندها، بدون هزینه اضافی است.
این فعال کارگری در کنار افزایش بهرهوری به شکسته شدن سد مقاومت در برابر تغییرات اشاره کرد و گفت: اگر سیاستها و تغییرات با مشارکت کارگران طراحی شوند، با کمترین مقاومت اجرا میشوند. مشارکت دادن کارگران باعث کاهش زمان و هزینه اجرایی شده و اعتماد و همدلی را به دنبال دارد.
گلپور با تاکید بر افزایش خلاقیتها در فضای کار مشارکتی، ادامه داد: خلق فرهنگ نوآوری و حل مسئله جمعی، محیطی که افراد مجاز به پیشنهاد ایده هستند، منجر به نوآوریهای کوچک و بزرگ شده که مستقیماً بر بهرهوری تأثیر میگذارد.
وی یادآور شد: بر اساس تحقیقات برخی سازمانهای بینالمللی از جمله سازمان جهانی کار (ILO) نهادهایی که از مدلهای مشارکتی استفاده میکنند، ۲۰ درصد به بهرهوری کارها میافزایند.
از طرح مسئله تا ضرورت مشارکت در محیط کار
رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به چرخه ۵ مرحلهای سیاستگذاری از دستورکار، تبیین مساله تا تصمیم، اجرا، ارزیابی با حضور ذینفعان حوزه فعالیتها، توضیح داد: در تبیین مسئله در حوزه هر فعالیت تولیدی، کارگران و کارفرمایان دانش عملی و تجربه واقعی را در اختیار دارند که میتواند تحلیلهای علمی را کامل کند. استفاده از این تجربیات مانع آزمون و خطا میشود و سرمایه زمانی را به هرز نمیبرد.
گلپور بیان کرد: این مشارکت و بهره بردن از تجربیات نیروی انسانی از جمله کارگران، جلوی تشخیص نادرست و تحلیل ناقص را گرفته و در نهایت راندمان کاری را ارتقا میدهد.
این فعال جامعه کارگری با تاکید بر کارگروه متشکل از کارگران، کارفرمایان، کارشناسان و نمایندگان دولت برای تحلیل مسئله با رویکرد خلاقانه و کاربرمحور در امر مشارکت، تصریح کرد: تصمیمگیری حیاتیترین مرحله مشارکت است. تصمیمات بدون حضور مستقیم ذینفعان، اغلب غیرقابل اجرا یا غیرعادلانه هستند. بدین منظور شوراهای سهجانبه تصمیمگیرنده با اختیارات قانونی با اختیارات محدود ولی واقعی در تصمیمگیری مثل تصویب سقف حداقل دستمزد، شرایط کار شبانه، یا برنامههای آموزشی باید تشکیل شود.
وی تاکید کرد: اعضای این شوراها باید منتخب و مستقل باشند و با سیستم ارزیابی عملکرد، تحت نظارت باشند. به عنوان مثال، شورای صنعتی خودرو، با حضور نمایندگان کارگری و کارفرمایی، سیاستهای ایمنی و حقوقی را تصویب میکنند.
رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران در پایان با اشاره به مؤلفه ارزیابی در طرح مسئله، اظهار کرد: کارگران و کارفرمایان بهترین منبع برای ارزیابی اثرات واقعی سیاستها هستند و بدون بازخورد آنها، اصلاح سیاستها غیرممکن است.