سعید آقایی؛ بازی تراکتور و پرسپولیس در مرحله یک شانزدهم جام حذفی در تبریز برخلاف انتظار صحنه فوران سیاهی بود که در این فوتبال تا به امروز سابقه نداشته است. اینکه انواع و اقسام الفاظ 18- از روی سکوها جاریست، مدتهاست اتمسفر ورزشگاه ها را سیاه کرده، اما آنچه در تبریز و در ورزشگاه یادگار رخ داد، تاکنون سابقه نداشته.

توهین به یک اسطوره که خاستگاه و زادگاهش تبریز بوده و از جنس همان مردم بوده. ساعاتی قبل از به صدا در آمدن سوت آغاز بازی ویدیوهایی در فضای مجازی به اشتراک گذاشته شد که در رسانه‌های رسمی امکان انتشار نداشت و باید روی آن صدای بوق استفاده می‌شد. شعارهایی حاوی الفاظ رکیک علیه پرسپولیس و تعدادی از بازیکنان این تیم توسط هواداران تراکتور که نقطه عطف آن فحاشی بی سابقه به کریم باقری بود.

عمق فاجعه در ورزشگاه تبریز این بود که در میان تمام فحاشی‌ها و شعارهای رکیک علیه چند پرسپولیسی، یک نام «معتبر و محترم» هم در کانون فحاشی‌ها قرار داشت. اسمی که نه تنها برای پرسپولیس بلکه برای «فوتبال ایران» افتخارآفرین بوده و علاوه بر آن به لحاظ رفتار، اخلاق و منش هم جزو معدود چهره‌هایی است که الگو محسوب می‌شود؛ «کریم باقری». مردی که در تمام سال‌های حضورش در فوتبال چه به عنوان بازیکن و چه در عرصه مربیگری، با تلاش و فروتنی، قلب میلیون‌ها ایرانی را به دست آورده است.

کریم باقری متولد ۱ اسفند ۱۳۵۲ است. وی همچنین با ۵۰ گل ملی، چهارمین گلزن برتر تیم ملی ایران شناخته می‌شود و گلزن ترین هافبک تخصصی تاریخ فوتبال در بازی های ملی به شمار می آید. مردی که به عنوان مرد اخلاق دههٔ هشتاد فوتبال ایران هم برگزیده شد.

کریم باقری فوتبال خود را تیم تراکتورسازی شروع کرد. او نخستین بار در هفته پنجم مسابقات لیگ آزادگان مقابل استقلال در ورزشگاه آزادی و در حالی که ۱۷ سال داشت، به میدان رفت. باقری در ابتدای دوران فوتبال خود در پست دفاع بازی می‌کرد. او در نخستین فصل حضور در تراکتورسازی ۱۵ بازی انجام داد و یک گل به ثمر رساند. اولین گل باقری حاصل یک ضربه پنالتی بود که وارد دروازه سپاهان شد. باقری در دومین فصل حضور در تراکتورسازی به تیم جوانان دعوت شد.

باقری در سال ۱۳۷۳ به تیم کشاورز پیوست و پس از انجام بازی برای این تیم، به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد. او در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ پس از نمایش ضعیف در پست دفاع، به خط هافبک منتقل شد و با این تغییر پست، درخشش او در ۲۱ سالگی آغاز شد.

در زمستان ۱۳۷۴ کریم باقری به باشگاه پرسپولیس پیوست. او در بازی‌های ملی در سال ۱۳۷۵ درخشش خوبی داشت و در جام ملت‌های آسیا یکی از ۳ بازیکن برتر ایران بود. باقری در پرسپولیس یک فصل بازی کرد و پس از قهرمانی در این تیم، به عنوان یکی از اولین بازیکنان نسل جدید فوتبال ایران راهی آلمان شد.

در تابستان ۱۳۷۶ (۱۹۹۷ میلادی) باقری به همراه علی دایی به تیم آرمینیا بیله‌فلد پیوست. باقری در هفته دوم مسابقات بوندس‌لیگا مقابل اشتوتگارت؛ برای اولین بار، بازی در بوندس لیگا را تجربه کرد و در هفته بیستم مقابل کارلسروهه برای اولین بار گلزنی کرد. او در ۱۸ مسابقه برای آرمنیا بیله فلد به میدان رفت و ۳ گل به ثمر رساند. با پایان رقابت‌های بوندس‌لیگا، باقری به همراه دایی در تیم آرمنیا بیله فلد به لیگ دسته دوم بوندس‌لیگا سقوط کرد. او در دومین فصل حضور در این تیم؛ در مسابقات لیگ دسته دوم بوندس لیگا، ۲۲ بار به میدان رفت و ۲ گل به ثمر رساند. پس از بازگشت آرمنیا بیله‌فلد به لیگ دسته اول بوندس لیگا، باقری یک نیم فصل در این تیم باقی‌ماند و مجدداً به پرسپولیس بازگشت. او پس از این تیم راهی فوتبال امارات شد.

کریم باقری در سال ۲۰۰۰ میلادی به صورت قرضی؛ به مدت نیم فصل برای باشگاه النصر امارات به میدان رفت و در مدت کوتاه حضور در این تیم اماراتی بازی‌های خوبی انجام داد. در همین زمان عملکرد باقری مورد توجه چارلتون انگلیس قرار گرفت و او به عنوان اولین بازیکن آسیایی راهی لیگ برتر جزیره شد.

باقری در سال ۲۰۰۰ میلادی به عضویت تیم چارلتون انگلستان درآمد و فقط یک بار توانست در ترکیب چارلتون قرار گیرد. علی‌رغم قرارداد سه ساله، در پایان فصل از این تیم جدا شد.

کریم باقری پس از پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲، به عنوان گرانقیمت‌ترین بازیکن تاریخ السد تا آن برهه، به این تیم قطری پیوست. او در جام باشگاه‌های عرب در ۵ مسابقه ۵ گل برای این تیم به ثمر رساند و به عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت انتخاب شد. باقری در لیگ قطر نیز در ۱۱ بازی ۵ بار برای السد گل زد.

کریم باقری پس از بازگشت به فوتبال ایران از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ در مسابقات لیگ برتر برای پرسپولیس به میدان رفت و ۲۹ گل برای این تیم در مسابقات لیگ برتر به ثمر رساند. با خداحافظی افشین پیروانی و بهروز رهبری‌فر از فصل ۸۴ بازوبند کاپیتانی پرسپولیس نیز به این بازیکن رسید. کریم باقری در هشتم آذر ماه سال ۱۳۸۹ در بازی دوستانه ایران و برزیل برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

در حالی تبریزی ها با شعارهای کبود این اسطوره همشهری را آماج حملات خود قرار دادند که وی حتی در روزگاری حاضر نشد با پیراهن پرسپولیس مقابل تیم شهرش به میدان برود. در لیگ نهم فوتبال ایران، کریم باقری مقابل تیم زادگاهش، تراکتور بازی نکرد. باقری در مصاحبه‌ای در مورد دلایل عدم حضور در برابر تراکتورسازی گفت: «الان چند سالی می‌شود که هیچ وقت مقابل تراکتورسازی بازی نکرده‌ام، من احترام خاصی برای مردم شهرم و هواداران تیم تراکتورسازی که خاطرات زیادی از آن دارم قایلم و دلیلم برای بازی نکردن مقابل تیم سابقم همین بوده‌است.» باقری در بازی رفت پرسپولیس مقابل تراکتورسازی در تهران غایب بود.

برای کریم باقری که همیشه به زادگاه و شهرش احترام خاصی گذاشته، همواره بازی با تراکتور حال‌وهوای خاصی دارد اما هواداران تراکتور درست در نقطه مقابل تعصب و احترام به این اسطوره قرار گرفتند و به او فحاشی کردند. فحاشی‌ به مرد آرام و محجوب نیمکت پرسپولیس با موجی از واکنش‌های مختلف روبرو شد.واکنش هایی که ای کاش هیچ وقت دلیلی نمی شد برای ارائه…

253 258