به گزارش بازار، پل اشتورک (Paul Sztorc)، توسعه‌دهنده مطرح، برای فعال‌سازی فورک عمدی به نام ای کش (eCash) در بلاک شماره ۹۶۴,۰۰۰ (حدود اوت ۲۰۲۶) برنامه‌ریزی کرده است.

همچنین پیشنهاد جنجالی BIP-۱۱۰ ممکن است باعث شکاف اتفاقی در زنجیره شود. این رویدادها سوالات زیادی را درباره نحوه تخصیص بیت کوین و دارایی‌های جدید به نسبت ۱:۱ ایجاد کرده است.

ساختار UTXO و دلیل تخصیص ۱:۱ دارایی

بیت کوین برخلاف سیستم‌های بانکی، تراز حساب‌ها را ذخیره نمی‌کند، بلکه از خروجی‌های خرج‌نشده تراکنش یا UTXO استفاده می‌کند. وقتی یک هارد فورک رخ می‌دهد، شبکه جدید کل تاریخچه بلاک چین را تا آن لحظه کپی می‌کند.

به همین دلیل، هر کسی که در لحظه شکاف، مالک بیت کوین باشد، به طور خودکار مالک همان مقدار دارایی در زنجیره جدید است؛ زیرا هر دو شبکه از یک تاریخچه مشترک پیروی می‌کنند. این فرآیند یک ایردراپ به معنای سنتی نیست، بلکه صرفاً تکرار سوابق مالکیت در دو دفتر کل مجزا است.

چالش‌ها و ریسک‌های امنیتی فورک

پس از جدایی، دو زنجیره کاملاً مستقل عمل می‌کنند و قیمت یا عرضه آن‌ها می‌تواند به شدت متفاوت باشد. یکی از بزرگترین ریسک‌ها در این زمان، حملات بازپخش (Replay Attack) است. در این حالت، تراکنشی که در یک شبکه انجام می‌شود، می‌تواند در شبکه دیگر نیز معتبر باشد و منجر به از دست رفتن ناخواسته دارایی شود. توسعه‌دهندگان معمولاً برای جلوگیری از این اتفاق، مکانیزمی به نام «محافظت در برابر بازپخش» را در کدها جای‌گذاری می‌کنند.

نقش استخراج‌کنندگان و سختی شبکه

زنجیره جدید تمام پارامترهای فنی از جمله سختی شبکه را به ارث می‌برد. اگر بخش بزرگی از هش ریت (قدرت پردازش) به زنجیره جدید منتقل نشود، تولید بلوک‌ها بسیار کند شده و امنیت شبکه به خطر می‌افتد. در نهایت، این بازار و حمایت ماینرها هستند که ارزش و پایداری دارایی جدید را پس از فورک تعیین می‌کنند.