فارنپالیسی: عربستان در بنبست راهبردی گرفتار شده است
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از شبکه المیادین، نشریه فارنپالیسی در تحلیلی نوشت که عربستان سعودی خود را در وضعیتی میبیند که میان ایران و انصارالله یمن گرفتار شده و بخشی از این شرایط نیز به عملکرد رئیسجمهور نآکارآمد آمریکا برمیگردد.
این نشریه تشدید تنش اخیر میان عربستان و انصارالله را اقدامی غیر ضروری و ناشی از سوء محاسبه ارزیابی کرد و افزود که دلیل ورود ریاض به درگیری با انصارالله همچنان مبهم است و به نظر میرسد سعودی در این زمینه به نیابت از دولت مستقر در عدن عمل کرده باشد.
فارنپالیسی درباره حمله به فرودگاه صنعا نیز نوشت که هدف از این حمله، جلوگیری از فرود هواپیمایی بود که گفته میشود هیئتی از انصارالله را پس از شرکت در مراسم تشییع آیتالله سید علی خامنهای به یمن بازمیگرداند.
این نشریه افزود: حتی اگر این پرواز ناقض قطعنامه شورای امنیت تلقی میشد، ایجاد حفره در باند فرودگاه صنعا اقدامی منطقی نبود و اجازه فرود این هواپیما میتوانست تصمیمی سادهتر و کمهزینهتر باشد.
به باور فارن پالیسی، مخاطرات ناشی از بمباران فرودگاه بسیار بیشتر از منافع احتمالی آن بود و عربستان میتوانست از این موضوع چشمپوشی کند.
در ادامه این تحلیل آمده است که عربستان اکنون عملاً به تنهایی با انصارالله روبه روست و هیچیک از کشورهای عرب همسایه برای کمک به ریاض وارد عمل نشدهاند؛ چرا که اغلب آنها توان پذیرش خطر رویارویی با انصارالله را ندارند.
فارن پالیسی همچنین با انتقاد از سیاستهای واشنگتن نوشت که همزمانی ریاستجمهوری دونالد ترامپ با این دوره دشوار برای عربستان، شرایط را پیچیدهتر کرده است.
این نشریه یادآور شد که ریاض پیشتر از توافق هستهای دولت باراک اوباما با ایران ناخشنود بود، اما ترامپ نیز با مشروط کردن دسترسی عربستان به فناوری هستهای به عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی، به منافع این کشور آسیب زد.
به نوشته این نشریه، عملیات موسوم به «خشم حماسی» که از سوی ترامپ آغاز شد، به تقویت موقعیت تهران در برابر همسایگانش در غرب خلیج فارس انجامید و این احتمال وجود دارد که ترامپ پس از یافتن راهی برای خروج از رویارویی با ایران، عربستان و دیگر متحدان منطقهای را با پیامدهای این بحران تنها بگذارد.
فارن پالیسی در پایان با اشاره به اینکه سال ۲۰۲۶ برای عربستان سالی دشوار بوده است، تأکید کرد که سیاست ریاض در خرید حمایت یا جلب رضایت بازیگران مختلف کارآمد نبوده و این کشور برای ایفای نقش مؤثرتر در منطقه، نیازمند بازنگری در رویکردهای خود و دستیابی به درک عمیقتری از محیط راهبردی پیرامونش است.