به گزارش خبرگزاری مهر، رویترز در گزارشی نوشت: مقام‌های اروپایی نگران هستند که توافق نهایی درباره اوکراین، نه تنها روسیه را مجازات یا تضعیف نکند بلکه امنیت قاره سبز را بیش از پیش به خطر بیندازد.

این رسانه غربی افزود: حتی ممکن است آمریکا به عنوان شریک سنتی اروپا در پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، همکاری‌های گسترده اقتصادی با روسیه را نیز شروع کند.

رویترز نوشت: اگرچه اوکراینی‌ها و برخی کشورهای اروپایی موفق شدند بخشی از طرح ۲۸ ماده‌ای آمریکا که به شدت به نفع روسیه تلقی می‌شد را محدود کنند، اما هرگونه توافق هنوز می‌تواند ریسک‌های بزرگی برای اروپا به همراه داشته باشد. قدرت تأثیرگذاری اروپا محدود است و نماینده‌ای نیز در مذاکرات اخیر میان مقامات آمریکا و اوکراین در فلوریدا حضور نداشت و تنها از دور شاهد امور بود.

این رسانه انگلیسی زبان به نقل از لوک ون میدلار مدیر اندیشکده ژئوپلیتیک بروکسل، نوشت: به نظر می‌رسد آرام‌آرام این واقعیت پذیرفته می‌شود که در نهایت یک توافق زشت حاصل خواهد شد. ترامپ خواهان توافقی مبتنی بر منطق قدرت‌های بزرگ است. براساس این منطق، آمریکا و روسیه دو قدرت بزرگ هستند و باید با هم درباره مسائل توافق کنند.

رویترز به اظهارات مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا درباره مشورت با اتحادیه اروپا درباره توافق صلح اشاره کرد و نوشت: دیپلمات‌های اروپایی چندان مطمئن نیستند، زیرا تقریباً هر جنبه‌ای از توافق می‌تواند اروپا را تحت تأثیر قرار دهد؛ از احتمال واگذاری خاک تا همکاری اقتصادی واشنگتن و مسکو.

این رسانه غربی افزود: طرح صلح ترامپ، همچنین نگرانی اروپا درباره تعهد آمریکا به ناتو را تشدید کرده است. بوریس پیستوریوس وزیر دفاع آلمان، هفته گذشته گفت: «اروپایی‌ها دیگر نمی‌دانند به کدام اتحادها می‌توان اعتماد کرد و کدام یک پایدار خواهند بود».

رویترز نوشت: حتی با وجود ارائه کمک ۱۸۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا به اوکراین، رهبران اروپایی تاکنون نتوانسته اند در زمینه مفاد توافق صلح، اعمال نفوذ کنند.

این رسانه غربی افزود: پایان انزوا و ادغام دوباره روسیه در اقتصاد غرب میلیاردها دلار برای بازسازی توان نظامی این کشور فراهم خواهد کرد. کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، تاکید کرد: اگر ارتش روسیه قدرتمند باشد و بودجه نظامی آنها به اندازه فعلی باقی بماند، دوباره به استفاده از آن تمایل خواهند داشت.

رویترز نوشت: اروپا اکنون، «قیمت نپرداختن به توسعه قابلیت‌های نظامی در سال‌های اخیر» را می‌پردازد و هنوز کارت‌های لازم برای حضور مؤثر در میز مذاکرات را در اختیار ندارد.